İçgörülerAltyapı

Tarayıcı ajanının bulabildiği düğmeler: erişilebilirlik, yazılımın mağazanızı görme biçimidir

Bir tarayıcı ajanı "sepete ekle" düğmesini süs simgesinden ayırmak zorunda. Ekran okuyucuların kullandığı adlar ve roller, bir denetimi yazılım için de tanınır yapar. İki WCAG kuralı, mağazalarda sık görülen hatalar ve beş dakikalık bir kontrol.

Bir insan için "sepete ekle" düğmesi açıktır: fiyatın altındaki, çanta simgeli büyük mor şekil. Yazılım içinse metni ve rolü olmayan, tıklama dinleyicili bir div olabilir. Ekran okuyucu onu hiçbir şey olarak okur. "Sepete ekle"yi arayan bir tarayıcı ajanı onu hiç bulamayabilir.

Bu yazıda erişilebilirlik ile ajan hazırlığının neden örtüştüğüne, mağaza denetimleri için en önemli iki WCAG kuralına ve düğmeleri yazılıma görünmez yapan hatalara bakıyoruz.

Erişilebilirlik ajanlar için neden önemli?

Bir tarayıcı ajanı sayfada yardımcı teknolojiler gibi ilerler: her denetimin ne olduğunu (düğme, bağlantı, alan), adının ne olduğunu ("Sepete ekle", "Beden M") ve hangi durumda olduğunu (seçili, devre dışı) bilmesi gerekir. Ekran okuyucunun "Sepete ekle, düğme" demesini sağlayan bilgi, yazılımın düğmeyi tanımasını sağlayan bilgiyle aynıdır.

Kendi saha çalışmamızda ajanların takıldığı yerlerden biri, kapalı bir shadow DOM içine konmuş ve ajanın göremediği bir ödeme düğmesiydi; ajan ödeme adımına ancak adresi tahmin ederek ulaştı. Tanınamayan denetimler tam olarak bu türden tahmin ekler.

En önemli iki WCAG kuralı

Aynı sepete ekle denetimi iki kez: yalnız simgesi olan, adı ve rolü olmayan, yazılımın tanıyamadığı bir div; ve görünür Sepete ekle metnini adı olarak taşıyan, rolü düğme olan, durumunu bildiren ve yazılımın tanıyabildiği gerçek bir düğme öğesi
Yazılımın tanıyamadığı bir denetim ve tanıyabildiği bir denetim

Web İçeriği Erişilebilirlik Yönergeleri (WCAG 2.2), ajanların ihtiyacını tarif eden iki A düzeyi başarı ölçütü içeriyor:

  • 4.1.2 Ad, Rol, Değer. Betiklerle üretilenler dahil bütün arayüz bileşenlerinde ad ve rol programla belirlenebilir; kullanıcının ayarlayabildiği durum ve değerler programla ayarlanabilir. Düz söylersek: her denetim kodda ne olduğunu ve adını söyler.
  • 2.5.3 Addaki Etiket. Görünür metin etiketi olan bileşenlerde erişilebilir ad görünür metni içerir. W3C etiket metninin adın başında olmasını öneriyor. Düğmede "Sepete ekle" yazıyorsa adı da öyle olmalı; "btn-primary" ya da "Purchase CTA" değil.

A düzeyi en temel uygunluk düzeyi ve bu ikisi en temel ölçütlerden.

Mağazalarda sık görülen hatalar

  • <button> yerine rolü olmayan tıklanabilir div ve span'ler.
  • Sepet, istek listesi, kapat ve arama için metni ve aria-label'ı olmayan yalnız simgeli düğmeler.
  • Adı olmayan renk daireleri: ajan "Lacivert"i "Siyah"tan ayıramaz.
  • Durumunu bildirmeyen beden düğmeleri: hangi bedenin seçili, hangisinin tükenmiş olduğunu hiçbir şey söylemez.
  • Etiketle uyuşmayan adlar: üzerinde "Hemen al" yazan, erişilebilir adı "submit" olan düğme.
  • Sayfanın dışa açmadığı kapalı shadow DOM ya da iframe içindeki denetimler.
  • <select> ya da doğru etiketlenmiş bir liste kutusu yerine div'lerden kurulmuş özel açılır listeler.

Ne yapmalı?

  1. Yerel öğeleri kullanın: eylemler için <button>, gezinme için <a>, seçimler için <select> ve <input>. Rol ve klavye desteği hazır gelir.
  2. Her denetime görünür bir metin etiketi verin; simge olması gerekiyorsa aria-label verin ve erişilebilir adın görünür metinle aynı olmasını sağlayın.
  3. Durumu bildirin: seçili renk ve bedenler için aria-pressed ya da aria-checked, tükenmiş seçenekler için nedeni metinde yazılı disabled.
  4. Varyantlara sözle ad verin: yalnız bir renk ya da kutu değil, "Renk: Lacivert", "Beden: M".
  5. Temel eylemleri kapalı shadow DOM'un ve başka kaynaktan gelen iframe'lerin dışında tutun ya da adları ve rolleriyle dışa açıldıklarından emin olun.

Önce insanlara yardım eder

Bunların hiçbiri yalnız yazılım için değil. W3C'nin Addaki Etiket açıklaması insani nedeni veriyor: bilgisayarı sesle kullanan kişiler komutlarında görünür etiketleri kullanır. Düğmede "Sepete ekle" yazıyor ama adı "submit" ise "Sepete ekle'ye tıkla" demek hiçbir şey yapmaz. Ekran okuyucu kullananlar da aynı nedenle adlara, rollere ve durumlara dayanır.

Bu, erişilebilirlik işini iki kez gerekçelendirmeyi kolaylaştırıyor: yardımcı teknoloji kullanan müşteriler için engelleri kaldırır ve aynı denetimleri bazı müşterilerin onların yerine gönderdiği ajanlar için kullanılabilir yapar.

Beş dakikalık kontrol

  1. Bir ürün sayfası açın ve art arda Tab'a basın. Beden seçeneklerine, sepete ekle düğmesine ve sepet bağlantısına yalnız klavyeyle ulaşabiliyor musunuz?
  2. Tarayıcınızın erişilebilirlik denetleyicisini sepete ekle düğmesinde açın. Rol "button", ad "Sepete ekle" mi?
  3. Bir renk dairesine ve tükenmiş bir bedene bakın. Adları ve durumları var mı?
  4. İşletim sisteminizin ekran okuyucusunu bir dakikalığına açın ve ürün sayfasını dinleyin. Onun adlandıramadığı her şeyi bir ajan da bulamayabilir.

Sonuç

Erişilebilirlik ajan hazırlığından ayrı bir proje değil. Bir mağazayı ekran okuyucuyla kullanılabilir yapan adlar, roller ve durumlar, onu yazılımın kullanabileceği hale de getirir. Gerçek düğmeler kullanın, onları insanların gördüğü sözcüklerle etiketleyin, hangi seçeneğin seçili olduğunu bildirin; ikisine birden hizmet edersiniz.

Specoria, testindeki eylem kontrolleri kapsamında sepete ekle düğmesinin ilk HTML'de olup olmadığını ve sepet düğmesinin erişilebilir olup olmadığını kontrol eder. Ücretsiz hazırlık testiyle başlayın.


Kaynaklar